آیا گوش شنوایی هست؟

شاید باورتان نشود؛ در تب‌وتاب این روزهای انتخابات، ذهن من مهاجر غیرایرانی هم حسابی درگیر است؛ در جمع‌های خانوادگی و دوستانه از این صحبت می‌کنیم که «کدام نماینده برای ما خوب هست؟»، «چه کسانی قرار است چه کارهایی انجام بدهند؟» و... . 

 با خودمان بحث می‌کنیم؛ آیا نماینده‌ای پیدا می‌شود که:

 1⃣ درست اجرا شدن مصوبۀ مجلس یازدهم را برای تسهیل اعطای تابعیت به فرزندانی که مادرشان ایرانی و پدرشان غیرایرانی است پیگیری کند؟

 2⃣ برای تسهیل شرایط قانونی اعطای مجوز کار به مهاجران، از کارگر ساده و دستفروش روزمزد تا سرمایه‌گذاران کلان اقتصادی فکری کند؟ 

 3⃣ نگذارد سه نسل تحصیل‌کردۀ افغانستانی -که با هزاران زحمت و تلاش شبانه‌روزی و با امکانات تحصیلی ایران، توانسته دکترای تخصصی بگیرد- چمدان مهاجرت ببندد و دسترنج این نظام به کام غرب بریزد؟

 4⃣ بستر قانونی لازم را برای فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی مهاجران فراهم کند تا برای ارتقای سطح کیفی زندگی یک شهر، با هم سهیم شوند؟ 

 5⃣ بستر قانونی لازم را فراهم کند تا حقوق اولیۀ زندگی روزمرۀ یک مهاجر، با حفظ کرامت انسانیش تأمین شود؟ 

 6⃣ بتواند نگاه تهدیدمحور و سیاه‌نمایی نسبت به مهاجرین را تغییر داده و به توسعۀ امنیت فرهنگی و اجتماعی ربط و بسط بدهد؟ 

 7⃣ به‌عنوان نمایندۀ تمام ساکنان آن شهر، به مهاجرین هم فرصت ملاقات در دفتر کارش بدهد؟ 

 راستی، آیا چنین نماینده‌ای پیدا خواهد شد؟